0%
  • bg_page-0
  • bg_page-1

Ιστορία

Ιστορία

Μαρώνεια, αρχαία πόλη της Θράκης στα παράλια του Αιγαίου πελάγους. Κατά την παράδοση, οφείλει την ίδρυση και ονομασία της στον Ιερέα του Απόλλωνος και τότε βασιλιά Μάρωνα.

Μυθολογικά αναφέρεται ότι ο Μάρωνας ήταν γιος  του Ευάνθου, ιερέας του Απόλλωνος στην  Ίσμαρο της Θράκης, ο όποιος προσέφερε στον Οδυσσέα, κατά την πρώτη στάση του ταξιδίου του μετά τον Τρωικό πόλεμο, κρασί, λάδι, χρυσάφι, ασήμι και άλλες προμήθειες για την προστασία που του παρείχε, κατά τα αρχαία έθιμα της φιλοξενίας. Ο Οδυσσέας αργότερα, με το κρασί του Μάρωνα, μέθυσε τον Κύκλωπα Πολύφημο γιο του θεού Ποσειδώνα. Ο Μάρωνας λατρεύονταν στην αρχαία Ίσμαρο μαζί με τον Θεό Δια και τον Διόνυσο.

Η πόλη-κράτος Μαρώνεια συνόρευε με την αποικία της Θάσου, Στρύμη, από τα δυτικά, ενώ βόρεια και ανατολικά έφτανε στις υπώρειες του ορούς Ίσμαρος. Επίσης έχουν εντοπιστεί τρεις προϊστορικές θέσεις: μια τειχισμένη ακρόπολη και δύο σπηλιές, οι οποίες φαίνεται να κατοικηθήκαν την εποχή του Χαλκού.

Στα τέλη της εποχής του Χαλκού η πόλη αφανίστηκε από Θρακικά φύλλα που εισέβαλαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα εκεί. Ο Όμηρος τους ονομάζει Κίκονες οι όποιοι ήταν γενναίοι πολεμιστές και με αρχηγό τους τον Εύφημο πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο σαν σύμμαχοι των Τρώων.

Στο πρώτο μισό του 7ου π.χ. αιώνα Έλληνες άποικοι από την Χίο ιδρύσαν στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Ίσμαρου την ιστορική πόλη, στην σημερινή θέση Άγιος Χαράλαμπος. Στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα ο βασιλιάς των Περσών, Ξέρξης, χρησιμοποίησε τα εδάφη της αρχαίας Μαρώνειας για να περάσει ο στρατός του για την εκστρατεία κατά της Ελλάδας. Το 478/477 π.χ. έγινε μέλος της Α’ Αθηναϊκής Συμμαχίας με μεγάλη εισφορά, η όποια αντικατοπτρίζει την οικονομική ευρωστία της. Η αρχαία  Μαρώνεια έκοβε δικό της νόμισμα και σταμάτησε μόνο μετά την προσάρτηση της στους Μακεδόνες, κάτω από την ηγεσία του Φιλίππου Β’, το 350 π.χ. Αργότερα, το 240-22 π.χ. τέθηκε υπό τον έλεγχο των Πτολεμαίων της Αιγύπτου όπου μετατράπηκε σε στρατιωτική έδρα με στρατό και πολεμικές μηχανές.  Το 200 π.χ. λεηλατήθηκε από τον Φίλιππο Ε’ και περιήλθε διαδοχικά στο βασίλειο του Αντεύχου Γ’ της Συρίας (197-189 π.χ.) και αργότερα στους Ρωμαίους (189 π.χ.). Κατά την Ρωμαιοκρατία θεωρούνταν ελεύθερη πολιτεία και το 148 π.χ. έθεσε σε κυκλοφορία υγρά τετράδραχμα, δείγμα της οικονομικής ακμής. Αργότερα, κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο κατόρθωσε να διατηρήσει το όνομα και την γεωγραφική της θέση. Η πόλη της Μαρώνειας επιβίωσε στους λεγόμενους σκοτεινούς, 7ο και 8ο αιώνες. Μέχρι και το πρώτο μισό του 13ου αιώνα από αρχαιολογικά ευρήματα διαπιστώνεται ότι ήταν εμπορικό, αγροτικό και βιοτεχνικό κέντρο με μεγάλη νομισματική κυκλοφορία.